Epictetus

13 maart 2012

Onlangs sprak ik met een man die de jacht streng veroordeeld. Hij vond jagen moreel verwerpelijk omdat “rijke mensen dat voor hun plezier doen”.  Ik vroeg hem “of het beter zou zijn wanneer arme mensen met tegenzin zouden jagen”.  De redenering , een eenvoudig toegepast syllogisme van het soort dat ook Epictetus zou hebben kunnen gebruiken, maakte dat de man briesend wegliep.

Epictetus zou de volgende mogelijkheden hebben geopperd:

Rijken jagen met plezier

Rijken jagen met tegenzin

Armen jagen met plezier

Armen jagen met tegenzin.

Zou één van de mogelijkheden mijn boze gesprekspartner hebben kunnen behagen?  Ik herlees nu Epictetus in de fraaie vertaling van Gerard Boter en Robert Brouwer. Het is voor iemand die in de politiek werkt zeer de moeite waard om af en toe filosofie te lezen. Het haalt je even uit de waan van de dag en het helpt om drogredenen in beleidsdocumenten te herkennen. Ik zou graag met de Raad eens een middag Confucius willen bestuderen. Een oefening die we samen met het Groningse  Confucius instituut zouden kunnen opzetten.

4 Responses to Epictetus

  1. Anton on 13 maart 2012 at 11:30

    Ik heb wel begrip voor de reactie van die man.
    Het afslachten van dieren uitsluitend voor het plezier IS ook moreel verwerpelijk, ongeacht of dat door rijke of door arme mensen gebeurt. Daar is geen hogere filosofie voor nodig.

  2. Anton on 13 maart 2012 at 15:27

    Toch wel begrijpelijk, de reactie van die man.
    Het afslachten van dieren uitsluitend voor het plezier IS ook moreel verwerpelijk, ongeacht of dat door rijke of door arme mensen gebeurt. Daar is geen hogere filosofie voor nodig.

  3. Mike Tomale on 13 maart 2012 at 15:28

    Beste Robert,

    Ik heb veel respect voor iemand van jouw kaliber, maar zou je niet beter de pragmatische kant opgaan in plaats van de filosofische? Denk niet dat de ervaringen en wijsheid van Confusius kunnen bijdragen aan een beter Groningen.

    Misschien dat Confusius of Epictetus in het exemplaar wat jij hebt een voorstel hebben voor een ‘brevet van onvermogen’ voor bepaalde ‘hielenlikkers’ en ‘dromers’ in onze raad.

    Ik ben het echter niet tegengekomen in mijn versie van Confusius ( Annping Chin – een leven tussen filosofie en politiek )

    Met immer Trotse groet,

    Mike Tomale

  4. Karel on 14 maart 2012 at 11:11

    Hahaha, Robert Prummel van de Stadspartij die een les geeft over drogredeneringen. Heb het over de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Als er iemand is die drogredeneringen gebruikt dan is hij het wel. Het moet toch niet gekker worden!!!

    Beste Karel, toch lijk je in deze reactie te zeggen dat ik verstand van drogredeneren zou hebben! Bij het (leren) redeneren hoort onderricht in het herkennen van een drogreden. Ik verklap je niets nieuws wanneer ik vertel dat politici elkaar wel eens met een overtuigend gebrachte maar valse redenering proberen te vloeren. Er zijn nog meer trucjes die bij het “vak” horen. Marcel van Dam schijnt gezegd te hebben dat er “1001 smerige trucs bestaan” en dat hij ze “allemaal kent”. Jammer genoeg gebruikte hij die smerige trucs ook iets te vaak zodat hij nu, als een moderne Macbeth, nooit meer schone handen zal hebben. Het is hem na wat hij Pim Fortuijn heeft aangedaan gegund! Alle zeep van Spanje (bij Shakespeare al het water in de oceaan) kan zijn handen niet meer schoonwassen…

    Waar ik opzettelijk of onopzettelijk drogredenen heb gebruikt hoor ik dat graag van je Karel! Ik probeer dat oprecht te vermijden omdat mijn lieve collegae, allen kenners van drogredenen, mij en elkaar onmiddelijk op een onzindelijke of krakemikigge redeneertrant aanspreken. Zeker in debat met een zo scherpe geest als Frank de Vries of Erik Akkermans zou ik het niet aandurven om er op te gokken dat hij zwakke punten in een redenering niet doorziet.

    Met vriendelijke groet,

    Robert Prummel

    P.S. De bovenstaande rectie is ondertekend met “Karel” maar lijkt afkomstig van een ambtenaar van ROEZ. De mail is door het mailadres gemakkelijk te herleiden. Ik vind het minder juist wanneer een ambtenaar, met name een die bij projecten Grote Markt en Tram waartegen ik scherp oppositie voer onder een gefingeerde naam op mijn weblog over politiek discussieert in termen als die die hierboven worden gebruikt. Al ben je nog zo enthousiast over het project dat je voor Karin, Ton en Frank uitvoert, de ambtenarij heeft een waardevolle traditie van politieke neutraliteit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Archief