Wethouder Frank de Vries heeft de bewoners van Selwerd, met name die van de Acacialaan vandaag iets beloofd. Het is de moeite waard om zijn bijdrage aan het Groningse journaal op te nemen en voor de zekerheid een paar keer te beluisteren. Frank is een gepromoveerd jurist die niet iets beloofd dat hij kan waarmaken en daarom belooft hij, voorzichtigheidshalve, helemaal niets...nou ja, hij gaat zijn best doen om daar geen studentenhuizen te hoeven toestaan.

Dat is begrijpelijk. Hij wil populair zijn. Hij wil in maart herkozen worden, hij wil van Selwerd geen rommeltje maken, hij wil goede contacten met het wijkbestuur.

Tegelijkertijd heeft hij zich voorgenomen om de steeds groeiende studentenpopulatie van Groningen te huisvesten.

Ik denk dat de Wethouder wel weet dat hij juridisch zwak zal staan, hij zal al het juridisch vernuft van de gemeente moeten aanspreken om te voorkomen dat hij de vergunning MOET afgeven. Zo niet dan valt te vrezen dat de rechter hem zal dwingen. In de Acacialaan zijn nu nog minder dan 15% studentenwoningen en dat is nu eenmaal de wettelijke norm.

Alleen met een beroep op het bouwbesluit of de APV die kamerverhuur verbiedt wanneer dat overlast zal veroorzaken kan de aangevraagde vergunning worden afgewezen. En zal de rechter daarmee accoord gaan? Ik kan het alleen maar hopen.

Frank heeft teveel beloofd aan teveel mensen, iedere student huisvesten en tegelijk de studentenbewoning bemoeilijken met maximale aantallen studenten per straat werkt niet.

Mochten de acacia's hun tranen vergieten, bij de wethouder zijn binnenkort krokodilletranen te verwachten. Hij mag van mij een zakdoek lenen....

De Stadspartij zal in deze verkiezingen inzetten op stevige maatregelen om studenten aan betaalbare kamers te helpen.
Daarop kom ik binnenkort terug.

In het ooit zo eensgezinde tramfront beginnen scheuren te ontstaan. In de Raadsvergadering nemen CDA, VVD en D66 steeds meer afstand van de tramplannen. Het wachten is nu op de exploitatiebegroting. Wethouder Karin Dekker heeft nu al meerdere malen aangekondigd dat "een buslijn wel eens duurder kon uitvallen dan een tram". Wie dat gelooft mag het zeggen.

Ik wacht vol spanning op een berekening die laat zien dat een bus, onderdeel van een hele vloot bussen, rijdend op bestande wegen, duurder is dan een tram waarvoor rails, bovenleidingen, nieuwe rioleringen, beveiligingssystemen, extra bruggen over de Diepenring, een schuur vol reserve-onderdelen en materiaal, speciaal opgeleide bestuurders en mecaniciens, een remise, licenties en keuringen nodig zijn. En o ja, we moeten er ook de hele Zonnelaan voor verbouwen en een flatgebouw afbreken.

De aarde is plat, de hemel groen, het gras is blauw...!

Maar goed, die berekening ligt binnenkort op onze bureaus. Ik zal de optelsommen eens nauwkeurig narekenen. En wie weet? Misschien is de hemel groen en ís het gras blauw. Ik wacht vol spanning op deze wonderbaarlijke berekeningen.

De charmante Turks-Nederlandse (of is het Nederlands-Turkse?) cabaretière Nilgün Yerli heeft een bijzonder initiatief gelanceerd. "Stuur lieve brieven en bloemen aan Geert Wilders". Ze hoopt dat deze van Gandhi afgekeken methode de blonde boeman uit Venlo zal kunnen temmen. Geert komt in Nilgün's ogen liefde tekort.... dáár schort het aan.

Ik vind het een schitterend idee; smoor je tegenstander in liefde en maak hem zo niet alleen onschadelijk maar ook belachelijk. Ik hoop dat Geert een karrevracht bloemen krijgt.

Vanavond kwam ik bij het verlaten van het Stadhuis een aantal ongure jonge mannen tegen, ze droegen zwarte kleren, nylonkousen over hun hoofd en breekijzers... Ik was bang dat ik het met krakers, inbrekers of ander gespuis van doen had maar gelukkig bleken het enigszins aangeschoten eerstejaars van ons Studentencorps te zijn. Dat was een pak van mijn hart, ik was al bang beroofd te zullen worden.

De jongeheren bleken niet op de hoogte te zijn van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht dat in Artikel 46, Boek 1, Titel 4 het voorhanden hebben van inbrekergereedschap strafbaar stelt. Er worden nog geregeld mensen aangehouden die onderweg zijn met breekijzers, thermische lansen en lopers.

Die wet is niet bepaald een dode letter, in Alblasserdam werden op 5 juni twee mannen van 27 jaar uit Rotterdam door de politie aangehouden op de R915. Ze werden in de nachtelijke uren gecontroleerd en hadden flink de zenuwen toen ze aan de kant werden gezet. De twee bleken inbrekersgereedschap bij zich te hebben.

Op 31 november werd een 30-jarige vrouw uit Uden op de Wilgenstraat in Veghel aangehouden voor het in bezit hebben van inbrekerswerktuig. De vrouw reed in een personenauto over de Wilgenstraat en werd door surveillerende agenten verzocht om mee te werken aan een blaastest. Toen de agenten de auto onderzochten vonden zij diverse inbrekerswerktuigen en een hoeveelheid softdrugs. Uit fouillering bleek dat de vrouw ook gereedschap aan haar broek had hangen. De goederen en de personenauto zijn in beslag genomen. De vrouw is aangehouden en ingesloten voor verhoor. Een geëmancipeerd typje!

Gelukkig heeft Jaarclub Koevoet met de Groningse politie van doen en niet met de dorpsveldwachters en koddebeiers van de Alblasserwaard of Veghel. Onze politie knijpt al eeuwen lang een oogje dicht wanneer het om studenten gaat.

Ook waar het studentenleven betreft gaat er niets boven Groningen!

Vanmiddag heeft een Hagenaar een Wethouder een schop gegeven, nota bene tijdens een wijkbezoek. Zoiets is beslist betreurenswaardig, zou het op een misverstand berusten? Wanneer men zegt dat een Wethouder "een schop onder de kont" verdient bedoelen we zijn ontslag, met een keurig feestje als afscheid. Lichamelijk geweld hoort in de politiek beslist niet thuis.

Een Hagenaar heeft het op zijn eigen wijze uitgelegd. Dat is een vervelend precedent in de Nederlandse politiek.

Maar ja, de Hagenezen zijn opgewonden standjes, daar zouden de gebroeders De Wit van hebben kunnen meepraten als ze hun confrontatie met de boze oranjeklanten destijds hadden overleefd. Destijds werd niemand gestraft voor de lynchpartij op onze twee belangrijkste politici. Ik reken er vast op dat de bruut van vanmiddag, het schijnt volgens teletekst om een groepje te gaan, gearresteerd en voor de rechter gebracht zal worden.

Geweld tegen andere mensen moet altijd bestraft worden. Geweld tegen de overheidsdienaren en tegen bestuurders dient nóg zwaarder dan anders te worden bestraft omdat onze democratie in gevaar komt wanneer we zoiets laten passeren. Kunt u zich de aanslag op de vergaderende Centrumdemocraten in Koudechem en de aanslag op het huis van Staatssecretaris Ad Kosto nog herinneren? Daar is indertijd niemand voor gearresteerd. De moord op Pim Fortuyn werd door de rechters afgedaan als een incident. Dit jaar volgde zelfs een aanslag op ons staatshoofd...

Ik ben er trots op dat ik in een land woon waar de Minister van Sociale Zaken gewoon op de fiets naar zijn ministerie gaat. Waar kamerleden en ministers gezellig op Haagse terrasjes zitten. Laten we dat vooral zo houden. Maar niet alleen in de landelijke, ook in de plaatselijke politiek. Ook gemeenteraadsleden moeten soms impopulaire besluiten nemen, moeten we straks over onze schouder kijken wanneer we het Stadhuis verlaten? Ik hoop dat het nooit zover zal komen. Één groep volksvertegenwoordigers hoeft zich geen zorgen te maken; dat zijn de leden van Provinciale Staten. Omdat niemand ze kent lopen zij geen enkel risico!

Deze regenachtige middag heb ik gezocht en nog eens gezocht naar het door mij opgemerkte commentaar over de "Staten wier beslissing alleen een formaliteit zou zijn...". Stapels oude kranten kwamen op tafel maar gevonden heb ik het niet.... Heb ik het dan gedroomd? Ik kan het me haast niet voorstellen, ik wist het zó zeker dat ik het precies zo gelezen heb.

Hoe het ook zij, ik kan het niet terugvinden en dat doet vermoeden dat ik mezelf al schietend in mijn eigen voet heb geschoten. Dat krijg je wanneer je als politicus tè "trigger happy" bent. Mijn collegae hadden al opgemerkt dat ik "schoot vanuit de heup" en dat ging lekker totdat ik misschoot.

Dat ik er in een vraag naast zat geeft niet zoveel want ik kreeg in de antwoorden precies boven water wat ik wilde horen.

Over de vragen en de antwoorden ben daarom nog steeds tevreden. De indruk dat alles rond de tram al in kannen en kruiken was moest beslist worden weggenomen omdat de tegenstanders vaak een moedeloze indruk maakten. Dáár ging het me om!

Stadjers hadden de indruk gekregen dat er alleen nog over formaliteiten en details zou worden besloten. Dat was immers de indruk waarmee velen het koor van de Martinikerk en andere bijeenkomsten van het Trambureau hadden verlaten.

De antwoorden van het College kan ik uitstekend gebruiken om de duizenden bewoners en de ondernemers langs de beoogde routes, de inwoners van de buitenwijken die vrezen voor de gevolgen voor het busnet en alle andere tegenstanders van een regiotram in de Binnenstad actief te houden.

Uiteraard zal ik mijn verontschuldigingen aanbieden aan de betrokken ambtenaren. Ik mag als volksvertegenwoordiger vragen stellen over alles wat er gebeurt en over al wat de gemeentelijke organisatie onder verantwoordelijk van Burgemeester en Wethouders naar buiten brengen. Maar in het laatste geval moet ik wel met een terug te vinden citaat op de proppen kunnen komen.

Ik was vorige week een beetje boos, niet stampvoetend boos maar "politiek" boos. Wanneer politici boos zijn gaan ze met elkaar debatteren of ze stellen vragen aan het College. Ik was helemaal niet te spreken over de voorlichting van het Trambureau en ik ontving er ook meerdere klachten over. Bij bezoeken aan wijken kreeg ik door dat de salami-tactiek waarmee Karin Dekker de tramplannen introduceert de Stadjers moedeloos maakt. Velen willen beslist geen tram maar zij mogen alleen over de uitvoering meepraten. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de werkelijke fase waarin het besluitproces verkeert niet, of slechts na gerichte vragen van burgers, wordt benoemd. Verder is het "hoera en hatsekidee we krijgen een tram!" wat de klok slaat.

Ik heb scherpe vragen gesteld en het College antwoordde prompt.

B&W spelen de vermoorde onschuld. Ze weten van niets en "herkennen zich niet" in mijn kritiek.

Dat geeft niet zoveel, het was te verwachten. Winst is dat ik voor alle twijfelaars en alle misleidde Groningers nu drie dingen zwart op wit van het College heb.

1. Het gaat werkelijk om "plannen die nog niet zijn voorzien van een definitief besluit".

2. Er komt nog een uitslag van het "vergelijkend onderzoek tussen een openbaar vervoersysteem op basis van de tram en een openbaar vervoersysteem op basis van een busknooppuntenmodel".

3. De precieze tracékeuze binnen de stad is aan de Groningse Raad maar "Provinciale Staten hebben een belangrijke rol in de besluitvorming over het Project RegioTram".

Mooi dat dat nu eens zwart op wit staat.

Conclusie

Uit het antwoord blijkt dat de Wethouders het project nog steeds "als een voorbeeld zien van hoe we bewoners en ondernemers in stad en regio aan de voorkant van een project betrekken". Wanneer dat werkelijk zo is dan moet Groningen de Collegepartijen PvdA, SP en vooral het Groen Links van verkeerswethouder Karin Dekker in maart volgend jaar duidelijk maken dat we met elkaar in een fuik zijn gelokt en dat Groningen geen regiotram door de binnenstad wenst. Wanneer we dit College bij de gemeenteraadsverkiezingen naar huis sturen kan de volgende raad in meerderheid besluiten dat die regiotrams dáár gaan rijden waar nu de files staan; langs de ringwegen en de transferia. Regiotrams vol met forenzen uit Zuidlaren en Leek. Dan kan de Raad zich weer buigen over de beste keus voor OV in en rond de binnenstad.

De toepasselijke poster bij het toneelstuk "De vermoorde onschuld". Vraag is welke collegeleden wij hierin kunnen herkennen.

VRAGEN

door de leden van de raad gesteld overeenkomstig artikel 38 van het Reglement van Orde voor de vergaderingen van de raad van de gemeente Groningen.

2009 – Nr. 64.

VRAGEN van De Stadspartij van de heer R. Prummel betreffende de voorlichting door het Trambureau.
(Binnengekomen: 26 oktober 2009.)

Het Reglement van Orde van de Gemeenteraad voorziet niet in het indienen van een klacht, maar vragen stellen kan wel. U mag deze raadsvragen als een aanklacht van uw voorlichting over de tramplannen opvatten.
In de Martinikerk werden vorige week maquettes en kaarten getoond van een mogelijke lijn twee van de tram.
Het ging om een zogenaamde voorlichtingscampagne en om inspraak maar ik merkte dat de bezoekers werden bedot en gemanipuleerd. Voorbeelden? De medewerker achter de console liet steeds dezelfde lampjes branden omdat hij , zo sprak hij desgevraagd “vóór die lijn is” en die bezoekers die vroegen of het besluit om een tram door Groningen te leggen definitief is kregen dat bevestigd. Er werd verteld dat alles in kannen en kruiken is en dat de toestemming van de Gemeenteraad voor de exploitatierekening een formaliteit zou zijn. De tram gaat, zo spraken de voorlichters “beslist door”.
Over de Provinciale Staten werd opgemerkt dat hùn besluit een formaliteit zou zijn, een opmerking die een in het Dagblad van het Noorden geciteerde medewerker van het Trambureau afgelopen dinsdag in die krant herhaalde.
Over de nu lopende studie naar buslijnen die op aanwijzing van de Staten van Groningen wordt gehouden hoorde het publiek geen woord. Wie ernaar vroeg kreeg met een schouderophalen een “het wordt toch beslist een tram”te horen.
Hoe kan men wanneer burgers zo voorgelicht, en dan gebruik ik het woord in de meest brede zin, een behoorlijk inspraakprocedure verwachten.
In de stad denken veel mensen dat er geen weg meer terug is terwijl de Gemeenteraad nog “no go”momenten heeft waarop anders besloten kan worden.
Ik neem de medewerkers van het Trambureau niets kwalijk. Zij zijn enthousiast over het karwei dat hen is opgedragen. Zij dromen ’s-nachts van trams, dat is duidelijk.
U, geacht College bent in gebreke gebleven en ú bent verantwoordelijk voor een inspraakronde waarin de bevolking op het verkeerde been is gezet. Ik spreek u als college aan op voorlichting die louter propaganda is. Kent u het verschil tussen voorlichting en propaganda eigenlijk wel?
Begrijpt u dat mensen die twijfelen over het nut van de tram of nadenken over een andere route op een dwaalspoor zijn gebracht en dat velen nu zullen denken dat inspraak weinig of geen zin heeft?
De wijze waarop onder uw verantwoordelijkheid over de rol van Provinciale Staten wordt gesproken baart mij zorgen. Beledigen we onze provinciale volksvertegenwoordiging niet wanneer u hun rol afdoet als “een formaliteit”?
Ik verzoek u om er in de toekomst nauwkeurig op toe te zien dat voorlichting neutraler wordt gegeven, u bent een overheid, geen verkoper van time-share appartementen. Ik verwacht van u dat u onder de aandacht van de Groningers laat brengen dat de Raad de exploitatiebegroting nog moet goedkeuren. Het is niet meer fatsoenlijk dat u het misverstand als zouden onze Staten nauwelijks een rol spelen in de beslissingen rond de tram rechtzet.

Recapitulerend stel ik u de volgende vragen:

1. Bent u op de hoogte van de door mij geschetste en door meerde getuigen bevestigde werkwijze van uw voorlichters?

2. Kent u de uitspraak van een medewerker van het Trambureau die in het Dagblad van het Noorden van dinsdag 20 oktober werd geciteerd en waarin de besluiten van de Provinciale Staten “een formaliteit” worden genoemd.

3. Wat is daarover uw oordeel?

4. Bent u bereid om in de toekomst de parallelle studie naar buslijnen die op aanwijzing van de Staten van Groningen wordt gehouden onder de aandacht van de bewoners van onze stad te brengen. En zo ja, hoe gaat u dat doen?

5. Deelt u mijn oordeel dat de voorlichting in de martinikerk afgelopen weekeinde eerder als propaganda en verkooppraatjes dan als voorlichting kan worden beschouwd?

6. Beschouwt u de rol van Provinciale Staten als een formaliteit? En zo niet, bent u dan bereid om de Staten uw excuses aan te bieden over de onjuiste wijze waarop hun rol werd beschreven?

7. Ziet u in dat een bevolking die op het verkeerde been werd gezet tijdens een onder uw verantwoordelijkheid gevoerde voorlichtingscampagne ontmoedigd is om in te spreken en dat de inspraak over de tram zo dreigt te mislukken?

8.Bent u bereid om de misverstanden over de rol van de Staten en de fase waarin het politieke proces nu verkeert in een advertentie in de Gezinsbode en het Dagblad van het Noorden weg te nemen? Met name een advertentie in het Dagblad is een dringend benodigde rectificatie van de aldaar gedane misleidende uitspraak over de rol van Provinciale Staten..

Het college beantwoordt de vragen als volgt:

Groningen, 27 oktober 2009.

Inleiding
De realisatie van twee tramlijnen heeft gevolgen voor de bewoners, bedrijven en organisaties in de stad Groningen en in de regio. Om die reden heeft ons college ingezet op een intensief proces van participatie. Onder het motto: stap in, denk mee is intensief gesproken met inwoners, bedrijven en organisaties in de stad en de regio.

Uitgangspunt hierbij is dat in een vroegtijdig stadium plannen worden voorgelegd aan de mensen in de stad en de regio. Plannen die nog niet zijn voorzien van een definitief besluit. Het is de bedoeling dat de verschillende betrokkenen hun mening kenbaar kunnen maken of met alternatieve tracés komen, zodat deze kunnen worden meegewogen in de planvorming. In deze manier van beleidsvorming staan de inwoner, ondernemer en organisatie centraal en kunnen zij aan de voorkant meepraten. Deze vorm van participatie hebben we in 2008 met succes bij lijn 1 gehanteerd en passen we nu ook toe bij lijn 2.

Mede gezien de positieve reacties die wij ontvangen op het communicatieproces, herkennen wij ons niet in de uitspraak dat voorlichting over de tramplannen als propaganda en verkooppraatjes kan worden beschouwd.

Ten aanzien van de vragen.

1. Het college is niet bekend met de door u genoemde werkwijze van
medewerkers/voorlichters van het Project RegioTram en/of de gemeente Groningen.
2. De door u aangehaalde uitspraak in het artikel in het Dagblad van het Noorden van dinsdag 20 oktober is (ook bij navraag bij het Dagblad van het Noorden) niet te traceren. Overigens herkennen wij ons niet in de door u geciteerde opmerkingen.
3. Zie beantwoording onder 2.
4. De studie die door Provinciale Staten van Groningen is gevraagd, betreft een vergelijkend onderzoek tussen een openbaar vervoersysteem op basis van de tram en een openbaar vervoersysteem op basis van een busknooppuntenmodel. Het onderzoek wordt uitgevoerd door het OV-bureau Groningen-Drenthe.
Conform afspraak wordt dit onderzoeksresultaat, zodra het in ons bezit is, aan u toegezonden. Ook zal de uitkomst op de website van het Project RegioTram komen te staan.
5. Naar de mening van het college geeft het Project RegioTram zakelijke en feitelijk juiste informatie. Dat geldt ook voor de voorlichting tijdens de tentoonstelling in de Martinikerk.
6. Provinciale Staten hebben een belangrijke rol in de besluitvorming over het Project RegioTram. Provinciale Staten zullen naar verwachting in de eerste helft van 2010 besluiten over de inhoud en de financiering van Raamwerk RegioRail, het beleidskader voor de aanleg van de tramlijnen op het grondgebied van de gemeente Groningen. De precieze tracékeuze voor de twee tramlijnen in de stad, die onderdeel uitmaken van dit Raamwerk RegioRail, is in eerste instantie een verantwoordelijkheid van de gemeenteraad van Groningen. Dit wordt ook door Gedeputeerde Staten onderschreven.
7. Zie beantwoording onder 5. Daarbij merken wij op dat wij het project juist als een voorbeeld zien van hoe we bewoners en ondernemers in stad en regio aan de voorkant van een project betrekken.
8. Ons college is van mening dat er geen misverstand bestaat. Van een rectificatie is dan ook geen sprake.